Usuwanie manganu z wody

Usuwanie manganu z wody.

Związki manganu występują w wodach równocześnie ze związkami żelaza, jednak ilość ich jest mniejsza i wynosi przeciętnie 10-20 % zawartości żelaza. Mangan w wodzie pochodzi z gruntów, obumarłych części roślin i z zanieczyszczeń przemysłowych odprowadzanych do wód powierzchniowych. W wodach naturalnych zawartość manganu najczęściej wynosi 0,1 – 0,3 mg Mn/l. Najmniejsze ilości zawierają wody z obszarów górskich i podgórskich, w wodach nizinnych zawartość manganu jest większa. Jego usunięcie z wody polega na utlenieniu manganu dwuwartościowego do czterowartościowego, który łatwo zatrzymać na złożu filtracyjnym.

Istotą odmanganiania (uzdatnianie wody) jest utlenienie jonów Mn(II) do Mn (IV) i wytrącenie ich w postaci MnO2 • xH2O. Hydroliza związków manganu przebiega wolno, dlatego też mangan wyrugować z wody jest znacznie trudniej niż żelazo.

Optymalne pH wody dla efektywnego utleniania manganu w procesach technologicznych wynosi 9,5 i towarzyszy mu jego obniżenie.

Proces usuwania manganu z wody przebiega zgodnie z reakcjami:

Mn(OH)4 + MnO -> Mn2O3 + 2H2O

2Mn2O3 + 8H2O + O2 -> 4Mn(OH)4 -> 4MnO2 i + 8H2O

Aby proces odmanganiania przebiegał prawidłowo, musi on zachodzić na złożu wpracowanym, tzn. pokrytym tlenkami manganu lub przez złoże z rudy manganowej. Wodorotlenek manganu wytrącony w złożu jest nierozpuszczalny w wodzie natlenionej o wartości pH występującej w wodach naturalnych. Mn02 pełni rolę utleniacza jonów Mn(II) do Mn(III), które pod wpływem rozpuszczonego tlenu utleniane są do Mn(IV) i ulegają wytrąceniu z wody. Związki azotowe, a w szczególności amoniak, mogą poprzez zużywanie tlenu na utlenianie swoich struktur zakłócać proces odmanganiania, konieczna jest więc kontrola procesu oraz ilości dostarczanego powietrza.

 

 

Dodaj komentarz